Hileli Yemin

 Karamano¤lu’nun hileli yemini ve and içmesi “Veziriazam Bayezid Pafla, Karamano¤lu’nu al›p gelip Çelebi Mehmed’e arz edince, sultan, “Ey Karamano¤lu! Ben seni neyliyeyim?” dedi. Karamano¤lu, “Sultan›m›n eli ba¤l› günahkâr kuluyum. Ben kuluna her ne siyaset emretse onu fazlas›yla hak ettim, ferman sultan›m›nd›r.” dedi. Sultan Mehmed büyük ve yi¤it kifli idi, onu esirgedi ve “Karamano¤lu, gel yemin et. Bir daha Müslümanlara zarar etmeyesin.” dedi. Bunun üzerine Karamano¤lu Mehmed Bey, “bafl üzerine” deyip elini gö¤süne koyarak, “fiu can bu bedende oldu¤u sürece, Osmanl› memleketine kötü gözle bakmayay›m. E¤er bakarsam Kur’an benden alacakl› olsun!” dedi. Bu yemini ifliten Sultan Mehmed’in gönlü hofl oldu, sonra Karamano¤lu’na ve o¤luna hilat giydirdi. Kös, sancak, atlar, kat›rlar ve develer verdi. Ve al›nan flehirlerini de yine ona sadaka edip gönderdi. Karamano¤lu, ordudan ayr›l›r ayr›lmaz, Sultan Mehmed’in atlar›- n›n durdu¤u çay›ra ulaflt›. At o¤lanlar›n›n otlatt›klar› beylik atlar› ellerinden alarak, “Benim Osmanl› ile düflmanl›¤›m k›yamete kadar kal›c›d›r.” deyip uzaklaflt›. Bac› Hisar› dedikleri hisar› geçtikten sonra yine Osmanl› memleketini y›ka yaka gitti. Karamano¤lu’nun bu yapt›klar›na bir anlam veremeyen beyleri, Karamano¤lu’na, “Niçin böyle edersin? Hani yemininiz?” dediler. Bunun üzerine Karamano¤lu, “O vakit koynumda bir güvercin vard›. O can üzerine and içtim. Sonra güvercini sal›verdim, and bozuldu.” dedi. Bu haberi ifliten Sultan Mehmed, “O and onu b›rakmas›n, inflallah!” dedi.”